ปฏิกิริยารีดอกซ์: ตามเลขออกซิเดชันและการถ่ายอิเล็กตรอน

ออกซิเดชันทำให้เลขออกซิเดชันเพิ่ม รีดักชันทำให้ลด ตัวออกซิไดส์เองถูกรีดิวซ์ แยกสี่บทบาทด้วยตัวอย่างเดียว

ภาพประกอบ: ปฏิกิริยารีดอกซ์: ตามเลขออกซิเดชันและการถ่ายอิเล็กตรอน

ทำไมตัวออกซิไดส์จึงถูกรีดิวซ์

ชื่อบอกผลที่ทำต่ออีกฝ่าย ตัวออกซิไดส์ทำให้อีกสารเกิดออกซิเดชัน โดยตนรับอิเล็กตรอนและถูกรีดิวซ์ ตัวรีดิวซ์ทำให้อีกสารเกิดรีดักชัน โดยตนเสียอิเล็กตรอนและถูกออกซิไดส์

พิจารณา Zn+Cu²⁺→Zn²⁺+Cu.

สารเลขออกซิเดชันครึ่งปฏิกิริยาบทบาท
Zn0→+2Zn→Zn²⁺+2e⁻ถูกออกซิไดส์; ตัวรีดิวซ์
Cu²⁺+2→0Cu²⁺+2e⁻→Cuถูกรีดิวซ์; ตัวออกซิไดส์

รวมครึ่งปฏิกิริยาแล้วอิเล็กตรอนตัดกัน เลขออกซิเดชันเป็นบัญชีตามกฎ ไม่ใช่ประจุไอออนจริงของอะตอมในสารโคเวเลนต์ทุกกรณี สำหรับไอออนอะตอมเดี่ยว เลขออกซิเดชันเท่าประจุ

ออกซิเจนไม่ใช่ทั้งสิ่งจำเป็นและหลักฐานเพียงพอ

HCl+NaOH→NaCl+H₂O มีออกซิเจน แต่การเขียนปกติไม่มีเลขออกซิเดชันเปลี่ยน เป็นสะเทินกรด–เบส ไม่เป็นรีดอกซ์เพียงเพราะมี O กลับกัน สมการสังกะสีกับไอออนทองแดงไม่มีออกซิเจนแต่มีถ่ายอิเล็กตรอน

ระบุสารตั้งต้นและผลิตภัณฑ์ กำหนดเลขออกซิเดชันที่เกี่ยวข้อง หาเพิ่มและลด แล้วระบุตัวกระทำ อย่าตัดสินจากคำว่า “ออกซิเจน” อย่างเดียว

นับอิเล็กตรอนทั้งสมการ

เลขออกซิเดชันเพิ่มสองหน่วยตรงกับเสียสองอิเล็กตรอนต่ออะตอมที่เปลี่ยนในบัญชี ต้องรวมจำนวนอะตอมและสัมประสิทธิ์ก่อนบอกถ่ายรวม ออกซิเดชันกับรีดักชันต้องสมดุลกัน อะตอมและประจุรวมก็ต้องสมดุล

ตรวจเอง: ใน 2Na+Cl₂→2NaCl, Na เป็นตัวรีดิวซ์ Cl₂ เป็นตัวออกซิไดส์ สมการดุลถ่ายรวมสองอิเล็กตรอน นี่เป็นตัวอย่างทฤษฎี ไม่ใช่คำแนะนำทดลอง